Dit onderzoek van Ilse Kattestaart heeft de Verpleegkundige Prijs gewonnen op de Wetenschapsdag van het Maasstad Ziekenhuis. En dan te bedenken dat ze dit onderzoek in eerste instantie niet mocht uitvoeren.
I lse Kattestaart is al vele jaren werkzaam als wondverpleegkundige en wondconsulent in het wondexpertisecentrum van het Maasstad Ziekenhuis. “Voor de opleiding van Verpleegkundig Specialist is een hbo-diploma nodig. Ik was weliswaar werkzaam op hboniveau, maar vanwege mijn praktijkopleiding beschikte ik niet over het diploma.” Daarom deed ze de verkorte opleiding, met dit verpleegkundig onderzoek tot slot.
Waarom jouw keuze voor de communicatie bij complexe wondzorg?
“Communicatie vormt de basis van de juiste zorg op de juiste plek”, benadrukt Ilse stellig. “Als de communicatie rondom complexe wonden niet goed verloopt, kan dat leiden tot vertraging in het genezingsproces. In de praktijk ervaren we dat regelmatig.” Glimlachend: “Een onderzoek was voor mij de kans dit op te pakken. De hboopleiding vond het niet ‘verpleegkundig’ genoeg. Met een uitgebreid onderzoeksplan heb ik aangetoond dat dit wel degelijk ‘verpleegkundig’ is.”
Hoe heb je je onderzoek aangepakt?
“Ik heb me gericht op de ervaringen betreffende communicatie tussen de polikliniek en de eerstelijnszorg bij complexe wonden. Allereerst heb ik contact gezocht met VVT-organisaties. Aafje reageerde direct enthousiast. Bij de zorgprofessionals van Aafje en die van het wondexpertisecentrum heb ik kwalitatieve, semigestructureerde interviews afgenomen, opgesteld aan de hand van een topiclijst. Uiteraard gericht op: wat gaat goed in de communicatie en wat kan beter? Waar zitten de uitdagingen? Aan de hand van de analyse van de uitkomsten zijn aanbevelingen gedaan.”
”COMMUNICATIE VORMT DE BASIS VAN DE JUISTE ZORG OP DE JUISTE PLEK .”
Te beginnen bij de uitdagingen: waar lopen zorgprofessionals tegenaan?
Ilse begint met op te merken dat aan beide kanten de communicatie niet altijd optimaal verloopt. “Het is echt over en weer. Zo weten we vanuit de polikliniek niet altijd bij welke wijkzorg de patiënt in behandeling is gekomen. Bij de thuiszorg of wijkverpleging is er soms gebrek aan kennis van complexe wonden. Daarbij beschikt de wijkverpleging niet altijd over de juiste materialen. Of tijdens een telefonische vraag van de thuiszorg of wijkverpleging voor het wondexpertisecentrum is het lastig om een juiste inschatting van de ernst te maken: moet de patiënt direct worden gezien of kan het nog een paar dagen wachten? Ook de hoge werkdruk kan leiden tot miscommunicatie. Wat er echt uitspringt is het gebrek aan kennis van en vertrouwen in elkaars expertise en inzicht in de setting waarin wordt gewerkt.”
En wat zijn je aanbevelingen om het aan te pakken?
Dat zijn er wel een aantal, geeft Ilse aan, “maar niet alles is makkelijk te realiseren. Zoals een digitaal platform, waar alle bij complexe wondzorg betrokken zorgverleners in kunnen. Ook een ‘kijkje in elkaars keuken’ komt door de werkdruk niet zo snel tot stand, terwijl dat heel zinvol zal zijn. Het is zo goed om meer te weten over de setting waarin de ander werkt. Zo hebben wijkverpleegkundigen, in tegenstelling tot het wondexpertisecentrum, slechts een beperkt aantal materialen tot hun beschikking.” Tevreden vervolgt ze: “Maar dankzij de uitkomsten van het onderzoek worden andere zaken al wel opgepakt. Uit het onderzoek werd duidelijk dat contact via de mail beter is dan telefonisch, omdat je ook een foto van de wond kunt meesturen. Op dit moment wordt de laatste hand gelegd aan zorgpaden voor alle complexe wonden, met daarbij een stroomschema dat inzichtelijk maakt wanneer je naar wie moet doorverwijzen. Dit komt digitaal beschikbaar voor alle wijkzorgorganisaties en huisartsen in de regio. Daarnaast is er een start gemaakt met de opzet van een eenvoudige, heldere doorverwijsprocedure. En we zijn inmiddels betrokken bij de scholing over wondzorg van medewerkers van Aafje.” Enthousiast: “Dat zijn natuurlijk prachtige resultaten, die de jury vast heeft meegewogen in haar beslissing.”
Gefeliciteerd met je prijs voor dit onderzoek. Wat ga je ermee doen?
Een blije Ilse: “Ik gebruik het voor deelname aan een interessant congres op het gebied van complexe wondzorg. Misschien wel in het buitenland. Daar ligt toch mijn interesse, ondanks dat ik mogelijk tijdens mijn opleiding tot verpleegkundig specialist tijdelijk op een andere afdeling ga werken. En na afronding van de VS-opleiding zou ik nog graag de studie Wound Healing and Tissue Repair aan de Cardiff University doen.”
Kortom: ambities te over. Heb je nog tijd voor hobby’s?
Het is druk, erkent Ilse. “Dat weet je als je er aan begint. Kennisverrijking is ook een vorm van hobby, toch? En voor lezen, knuffels maken en legpuzzels maak ik soms nog wel tijd.”
